O Annie O Leżajsk-moje miasto Sylwetki Leżajszczan Spacerkiem po mieście Leżajsk i okolice Emigracja Leżajszczan  Sprawdź kto bywał w naszym grodzie Z prasy       Powrót do strony głównej


  Eustachiewicz  Janusz Dolny   Kazimierz Gdula  Rudolf Jaszowski    Stanisław Boroń   Stanisław Gdula     Zdzisław Kendziorek   Andrzej Gdula   Juliusz Ulas Urbański   Roman Chorzępa    ks. prof. Ignacy Dec  Stanisław Kisielewicz  Marianna Ordyczyńska    Leszek Szreder  

Sylwetki Leżajszczan - Zbigniew Szczębara


Zbigniew Szczębara

  Życiorys     Twórczość


Urodził się w 1953 roku w Kamionce.


    Jak kiedyś Davit Hume wyrwał Immanuela Kanta z dogmatycznej drzemki i ten krytycznie zajął się uprawianiem filozofii, tak i mnie autor „Tańczącego kolibra” – z Widnokręgu Nowin Rzeszowskich – pobudził do krytycznego spojrzenia na panujący surrealizm w polskiej poezji.

    Do 1972 r. tylko czytałem i uczyłem się na pamięć naszych narodowych utworów. Poezja była moją pierwszą kochanką. Wnosiła w moje serce miłość do ojczyzny, dumę za jej historię, duszę rozpalała do czynu.

     Jesień wspomnianego roku zahamowała rozwój czerwonego systemu w Chile – polała się krew. Znani i pomniejsi ludzie pióra w Polsce poczęli pisać na  łamach gazet i czasopism żałobne strofy i wyrażać swój smutek z upadku tak „wielkiej sprawy”.

    Nie wiem kim był autor „Tańczącego kolibra”, nawet nie pamiętam jego godności, ale to jego słowa sprawiły, że wyciągnąłem rękę po pióro.

     Nie miałem ambicji, żeby napisać mądrzej, subtelniej, bardziej literacko; nie szukałem rywalizacji myśli ni poglądów – to było z góry skazane na niepowodzenie; nie dążyłem do żurnalowych debiutów, gdyż tylko naraziłbym siebie i innych. Moim pragnieniem było tylko ująć myśl autora „Tańczącego kolibra” w zrozumiałe słowa. I tak się zaczęło – jeszcze niedawny romans przeobraził się w zażyły związek.

    Każdy dzień niósł ze sobą bunt przeciw bezprawiu, przeciw kłamstwu, przeciw przemocy, przeciw kurczącej się wolności... Każdy też dzień kazał mi przykładać ucho do zagłuszanego radioodbiornika i liczyć nowych skazańców. 

    Serce nie było w stanie pojąć realiów, że w takim kraju jak mój mogą jednocześnie pachnąć kwiaty i śpiewać słowiki a obok wyrastać więzienne mury, za którymi umiera Polska; że przynależność do systemu jest glejtem do kariery a błahe słowo krytyki definitywnym jej przekreśleniem.

     Wymieszana jest moja poezja: nią się modlę i nią oskarżam; nią wypisuję imiona bohaterów a oprawców nie pozwalam umieścić na liście ofiar; śpiewam hymny o chwale Rzeczypospolitej, ale także boleję nad losem jej dzieci; w nadzieję ubieram jej przyszłość bo wierzę, że z tęsknoty wyrośnie dobro i piękno.

     Urodziłem się w konkretnym miejscu i w konkretnym czasie. Chcę wypełnić to miejsce i ten czas moim darem.

    W historii mojego narodu rozumiem inaczej dar z siebie.

    Jeśli tak się zdarzy – Drogi Przyjacielu, że nastąpi spotkanie mojego daru i twojego czasu to dostąpię największego lauru za pióro.

 

Zbigniew Szczębara


                                                                                                                                                                    Top

Emigracyjny poeta mieszkający w Paryżu. Wiersze pisze od osiemnastego życia. Pisze poezję o tematyce lirycznej, patriotycznej i religijnej.

Jest autorem zbiorów poezji:
"Miejsce na ziemi"  , Paryż 1987  
"Godzien jesteś", Stalowa Wola 1997
"Ziemio moja" , Rzeszów 2000
"Powrót", Stalowa Wola 2001

"W kolorach różańca" (Paryz 2003) - zbiór ten był dedykowany Janowi Pawłowi II z okazji 25 rocznicy Jego Pontyfikatu

"Przeciekanie wieczności" (St. Wola 2004)
oraz utworów publikowanych w prasie emigracyjnej i krajowej.

Jest laureatem dwóch międzynarodowych konkursów literackich: "Szukamy talentów wsi" - Wąglany 1998, "O Herb Prynasa Tysiąclecia" - Ludwin 2001.

Laureat konkursu współorganizowanego przez Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego i Podkarpackiego Kuratora Oświaty. 
"Zachować w pamięci. Stan wojenny w mojej miejscowości"- praca pt. Przerwana noc
Chrystus Droga (Ludwin 2002)

O Różaniec Jana Pawla II (Ludwin 2003)

Wrzeciono (Nowa Sarzyna 2004)


Ostatni, czwarty zbiór poezji "Powrót", autor zadedykował rodzinnej Kamionce, swojej małej Ojczyźnie.


W stanie wojennym był dwukrotnie internowany w więzieniu w Załężu.



                                                                                                                               
Top



Powrót do strony głównej



          



Księga Gości-przeglądanie

                

Strona utworzona: 2005-06-26

Aktualizacja strony: 2005-07-12